به طور کلی روسازی ها پس از گذشت چند سال از بهره برداری (کمتر از عمر بهره برداری)، به خرابی هایی از جمله قیر زدگی، انواع مختلف ترک ها، ناهمواری و یا تلفیقی از آنها دچار می شوند. به همین دلیل متولیان راهسازی همواره به دنبال راه حل هایی بوده اند که عمر روسازی راه ها را بیشینه و هزینه تعمیر و نگهداری آنها را کمینه کند. از جمله خرابی هایی که معمولا در روسازی راه ها مشاهده می شوند، ترک های خستگی هستند. برای تهیه مخلوط آسفالتی مقاوم در برابر بروز ترک های خستگی زودرس، آزمایش هایی پیشنهاد شده اند که معمولا انجام آنها نیاز به تجهیزات ویژه و صرف زمان طولانی دارد. به همین دلیل پژوهشگران روابط متنوعی را برای پیش بینی عمر خستگی مخلوط های آسفالتی ارایه کرده اند که البته این روابط نیز برای شرایط خاص انجام آزمایش (نوع مصالح، دما و ...) معتبرند، اما باید برای شرایط دیگر اعتبارسنجی و صحت کاربرد آنها مورد بررسی قرار گیرد. در این پژوهش سعی شده است با توجه به امکانات آزمایشگاهی موجود در کشور و استفاده از آزمایش کشش غیرمستقیم رابطه ای برای پیش بینی عمر خستگی مخلوط های آسفالتی رایج که در رویه آسفالتی راه های کشور مورد استفاده قرار می گیرند ارایه شود. نتایج به دست آمده در این پژوهش نشان می دهند که با استفاده از درصد فضای خالی مصالح سنگی پرشده با قیر و ضریب برجهندگی نمونه های آسفالتی می توان رفتار خستگی مخلوط های آسفالتی را مورد بررسی قرار داد.

 برای تعیین مقاومت باربردی مخلوط های آسفالتی باید پارامترهای چسبندگی و زاویه اصطکاک داخلی آسفالت (C,f) تعیین گردند. برای تعیین این پارامترها، معمولا از آزمایش سه محوری استفاده می شود. این آزمایش پیچیده بوده و نیاز به تجهیزات و لوازم پیشرفته آزمایشگاهی دارد. در این پژوهش روشی ابداع گردیده است که به کمک آن می توان بدون انجام آزمایش سه محوری پارامترهای مقاوم برشی آسفالت (C, f) را بدست آورد. در این روش ترکیب آزمایشهای کششی غیرمستقیم و تک محوری جایگزین آزمایش سه محوری گردید. برای این منظور در درصد قیرها، درصد شکستگی های مختلف مصالح سنگی، درصد فیلر و دانه بندی های مختلف، نمونه های آسفالتی در آزمایشگاه ساخته شد و مورد آزمایشهای تک محوری و کشش غیر مستقیم و سه محوری قرار گرفت. سپس دوایر مور با استفاده از نتایج حاصل از آزمایشهای تک محوری و کششی غیرمستقیم رسم گردید و مقادیر چسبندگی و زاویه اصطکاک داخلی آسفالت (f,C) تعیین گردید. ارتباط پارامترهای C و f بدست آمده از این روش، با مقادیر حاصل از آزمایش سه محوری و یم مقایسه گردید و صحت نتایج به کمک انجام آزمایش سه محوری و یم بر روی همین نمونه ها، مورد ارزیابی و تایید قرار گرفت.

در این تحقیق اثر پارامترهای دما،‏ درصد قیر و میزان تراکم بر روی مدول برجهندگی آسفالت بررسی شده است. نمونه های آسفالتی با روش تراکم ژیراتوری متراکم شده اند. برای تعیین مدول برجهندگی نمونه ها،‏ از آزمایش کشش غیر مستقیم استفاده شده است و نمونه های ساخته شده با تراکم ها و درصد قیرهای مختلف در دماهای مورد نظر تحت آزمایش کشش غیر مستقیم قرار گرفته اند. برای افزایش دقت در هر حالت دو نمونه آزمایش شده و نتایج به دست آمده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند. نتایج به دست آمده نشان می دهد،‏ مدول برجهندگی آسفالت،‏ با افزایش دما و درصد قیر کاهش یافته و با افزایش تراکم افزایش می یابد. نحوه تغییرات مدول برجهندگی برحسب دما،‏ در صد قیر و تعداد دوران به کمک رابطه ای که از نتایج این تحقیق به دست آمده تقریب زده شده است. مقایسه پیش بینی های این رابطه با نتایج آزمایشگاهی نشان می دهد رابطه ارائه شده از دقت قابل قبولی برخوردار است.

در این مقاله، فرآیند کشش عمیق استوانه های با نسبت کشش حدود 9 با استفاده از روش المان محدود و آزمایش های تجربی انجام گرفته است. کشش استوانه های با نسبت کشش بالا بدون عملیات آنیل در وسط فرآیند بسیار مشکل است و از طرفی اضافه کردن عملیات آنیل به فرایند تولید این قطعات، باعث افزایش هزینه و زمان تولید می شود. در این پژوهش استوانه ای با نسبت کشش حدود 9 از بلانک اولیه به ضخامت 0.6 و قطر 36 میلی متر با وجود آنیل حرارتی در مراحل محدودی از فرآیند، تولید شده است. نسبت کشش برای مراحل مختلف کشش با استفاده از روش المان محدود تعیین و سپس درستی نتایج با آزمایش های تجربی مورد بررسی قرار گرفته است. فرآیند کشش عمیق با استفاده از نرم افزار ABAQUS/Explicit شبیه سازی شده و آزمایش های تجربی برای ساخت استوانه ای به قطر 4 میلی متر و ارتفاع 70 میلی متر از بلانک به قطر 36 میلی متر انجام گرفته است. تاثیر عوامل اساسی فرآیند با استفاده از روش المان محدود بررسی شده و با نتایج تجربی مقایسه شده است. مقایسه نتایج مطابقت خوبی را نشان می دهد. توزیع ضخامت قطعات حاصل از روش المان محدود و آزمایش های تجربی در تعدادی از مراحل کشش مقایسه و بررسی شده است.

آسفالت کف قیری را می توان حاصل اختلاط کف قیر با مصالح دانه ای در دما و رطوبت عادی دانست. کف قیر، قیر حجیم شده ای است که از تزریق آب سرد و هوای فشرده به درون قیر داغ تولید می شود. نتیجه این عمل کاهش بسیار زیاد ویسکوزیته قیر و فراهم آوردن امکان ترکیب آن با مصالح در دما و رطوبت طبیعی آنها است و لذا این نوع مخلوطها را می توان جزو خانواده مخلوطهای آسفالت سرد به حساب آورد.با وجود مزایای متعدد مخلولهای کف قیری، در حال حاضر طرح اختلاط استانداردی برای آنها وجود ندارد. در این تحقیق به منظور به دست آوردن طرح اختلاط مناسب آزمایشگاهی نمونه های کف قیری در آزمایشگاه ساخته و برای بررسی خواص مکانیکی نمونه ها از آزمایشهای کشش غیرمستقیم و مارشال استفاده شد. پس از تعیین قیر بهینه، به منظور بررسی نقش افزودن فیلرهای سیمان و آهک، نمونه هایی حاوی درصدهایی از هر یک از این فیلرها و همچنین به کارگیری ترکیبی از آنها در مخلوط ساخته شد. به دلیل عدم امکان اندازه گیری تخلخل نمونه ها با روشهای متداول برای آسفالت گرم (نظیر روش رایس)، از روشی غیرمستقیم برای بررسی تخلخل نمونه ها استفاده شد. آزمایش مقاومت فشاری نیز بر روی نمونه ها انجام شد و از بررسی نتایج آن، رابطه ای بین مقاومت کششی خشک و مقاومت فشاری به دست آمد.

سابقه و هدف: باکتریمی با لیستریا منوسیتوژن در زنان حامله می­تواند به عوارض مختلف در جنین از جمله سقط منجر شود. گرچه تشخیص لیستریوز می­تواند با کشت نمونه و جداسازی باکتری صورت گیرد ولی به دلیل وقت گیر بودن، راندمان پایین ناشی از تعداد کم باکتری و مشکل در تشخیص افتراقی از سایر باکتری­ها در بسیاری از آزمایشگاه­ها از این روش به طور معمول استفاده نمی­شود. در مقابل، روش­های سرولوژیک مختلفی به علت سرعت، مقرون به صرفه بودن و سهولت در تشخیص لیستریوز به کار گرفته می­شود. در این مطالعه روش هماگلوتیناسیون غیرمستقیم (IHA) با استفاده از فراکشن I حاصل از ژل کروماتوگرافی آنتی ژن خام حاصل از سونیکاسیون پیکر باکتری و هم چنین IHA به روش پاتل طراحی و حساسیت ویژگی آنها در تشخیص لیستریوز با روش IFA که معمول­ترین روش در آزمایشگاه­ها می­باشد، مقایسه شد.مواد و روش­ها:در این مطالعه، 207زن مشکوک به لیستریوز مراجعه کننده به دانشکده بهداشت دانشگاه تهران که حداقل یک سابقه سقط جنین داشتند از نظر آنتی بادی­های ضد لیستریا مونوسیتوژن به روش IFA تحت بررسی قرار گرفتند.از بین این افراد دو گروه انتخاب شدند، گروه اول شامل 96 نفر بودند که با روش IHA با آنتی­ژن محلول در فراکشن I در مقابل 51 فرد نرمال به عنوان شاهد که هیچ سابقه­ای از لیستریوز نداشتند، تست شدند.گروه دوم شامل 82 نفر بودند که با روش IHA پاتل در مقابل 56 فرد نرمال به عنوان شاهد که هیچ سابقه­ای از لیستریوز نداشتند، مورد بررسی قرار گرفتند.یافته­ها: در روش IFA ( با حساسیت 70% و ویژگی 50%)، 83.5% افراد مورد مطالعه مثبت بودند. این بررسی نشان داد که آنتی­ژن خام لیستریا و هیچ یک از سه فراکشن آنتی­ژن محلول برای انجام تست IHA مناسب نیستند؛ اما با آنتی­ژن تهیه شده به روش پاتل و روش IHA پاتل تمام افراد تست شده تیترهای مثبت4/1 تا 256/1را نشان دادند که حساسیت و ویژگی آن نیز به ترتیب 36% و 94% به دست آمد.نتیجه گیری: تا زمان معمول شدن روش های جدیدتر تشخیصی، توصیه می کنیم تست IFA و IHA پاتل به دلیل ویژگی بالا به طور هم زمان جهت غربالگری انجام شود.